زمینه و هدف: هدف این پژوهش تحلیل روند موضوعی مقاله های ترومای جنگی در ایران است. روشها: این پژوهش با روش تحلیل محتوا و کتابسنجی انجام شده است. جامعه پژوهش شامل 893 عنوان مقاله منتشر شده در مجلات علمی از سال 1360 تا سال 1396 است. گردآوری اطلاعات با چک لیست و تحلیل داده ها با نرم افزار اکسل انجام شده است. یافتهها: یافته های پژوهش نشان داد که روند نشر و همکاری نویسندگان مقاله های ترومای جنگی در ایران صعودی است که بیشتر آن ها توسط محمدرضا سروش (68 مقاله)، مصطفی قانعی (42 مقاله)، بتول موسوی (35 مقاله)، طوبی غضنفری (31 مقاله) و مهدی معصومی (28 مقاله) در مجله های طب جانباز، طب نظامی و مجله پزشکی کوثر منتشر شده اند. همچنین رویکرد موضوعی مقاله ها در حوزه های مدیریت (برنامه ریزی و سیاستگذاری برای مواجهه با بحران های ناشی از جنگ)، خدمات (ارائه خدمات رفاهی، بهداشتی و درمانی)، پژوهش (شناسایی و کشف علل بیماری های ناشی از جنگ)، درمان (جراحی، تزریق، روان درمانی و روانپزشکی)، دارو (اثرگذاری داروهای مؤثر برای بیماران جنگی)، بیماری ها (شناسایی انواع بیماری های ناشی از جنگ)، سلامت (شناسایی عوامل مؤثر بر سلامت مجروحین، معلولین، جانبازان، اسیران و آزادگان، ورزش و اثرات آن) و گزارش های جنگی (درباره جنگ و آثار آن) بر روی مجروحین، معلولین، جانبازان، اسیران و آزادگان است. علاوه بر این مقاله ها از مسائل پزشکی و خدمات پزشکی به مسائل روانشناسی و روانشناختی تغییر رویکرد داده اند و مهمترین شکاف های موضوعی آن ها در حوزه های زیرساختی، مدیریتی، علمی، اقتصادی و فرهنگی است. نتیجهگیری: نتایج این بررسی نشان داد که تحلیل روند پژوهش های ترومای جنگی در ایران برای آسیب شناسی و شناسایی شکاف ها و چالش های موجود در این زمینه مهم است و می تواند به سیاستگذاری علمی درست در این زمینه منجر شود.
