امنیت سلامت، فعالیت‌ها و اقداماتی در سراسر مرزهای حاکمیتی است که حوادث بهداشت عمومی را کاهش می دهد تا سلامت جامعه را تضمین نماید. امنیت سلامت از ارکان امنیت انسانی و پیشنیازهای توسعه پایدار است. بیماری‌های واگیر یکی از اصلی‌ترین مخاطرات امنیت سلامت انسان است. مشارکت همه جانبه جامعه، سرمایه‌گذاری اساسی در اجزای حیاتی نظام سلامت، تقویت نظام مراقبت و شبکه آزمایشگاهی، و در رأس آن ها ارتقای مراقبت‌های بهداشتی اولیه برای امنیت سلامت ضروری و سرنوشت ساز خواهند بود. همکاری و تعامل در سطوح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز از الزامات اجتناب ناپذیر امنیت سلامت به‌شمار می‌رود. امنیت سلامت فقط وقتی ایجاد می شود که یک نظام سلامت تاب آور (مقاوم) وجود داشته و مشکلات و موانع تعیین کننده‌های اقتصادی، تجاری و زیست محیطی سلامت به‌خوبی پاسخ داده شده باشد. مشارکت دائمی و نقش‌آفرینی شبکه بهداشتی درمانی کشور، از بالاترین درجه اهمیت برای تأمین و نگهداشت امنیت سلامت، برخوردار است.
صفوی، سید یحیی و گویا، محمدمهدی. (1401). نقش سلامت در امنیت و توسعه پایدار ملی - بخش هفتم: امنیت سلامت. بهداری رزمی دفاع مقدس و مقاومت، 5(2)، 225–229. https://doi.org/10.30491/jcm.2023.177991
MLA
صفوی، سید یحیی، و گویا، محمدمهدی. "نقش سلامت در امنیت و توسعه پایدار ملی - بخش هفتم: امنیت سلامت"، بهداری رزمی دفاع مقدس و مقاومت، 5، 2، 1401، 225–229. doi: 10.30491/jcm.2023.177991
HARVARD
صفوی، سید یحیی، و گویا، محمدمهدی. (1401). 'نقش سلامت در امنیت و توسعه پایدار ملی - بخش هفتم: امنیت سلامت'، بهداری رزمی دفاع مقدس و مقاومت، 5(2), pp. 225–229. doi: 10.30491/jcm.2023.177991
CHICAGO
صفوی، سید یحیی و گویا، محمدمهدی، "نقش سلامت در امنیت و توسعه پایدار ملی - بخش هفتم: امنیت سلامت." بهداری رزمی دفاع مقدس و مقاومت، 5 2 (1401): 225–229, doi: 10.30491/jcm.2023.177991
VANCOUVER
صفوی سید یحیی، گویا محمدمهدی. نقش سلامت در امنیت و توسعه پایدار ملی - بخش هفتم: امنیت سلامت. بهداری رزمی دفاع مقدس و مقاومت. 1401;5(2):225–229. doi: 10.30491/jcm.2023.177991
