زمینه و هدف: گرمازدگی ممکن است در اثر فعالیت بدنی رخ دهد و یا در اثر گرمای هوا بدون انجام فعالیت‌های بدنی و معمولاً در دمای بالای ۴۰ درجه (هایپرترمی) اتفاق بیافتد و سبب اختلال در سیستم عصبی و مرکز کنترل دما (هیپوتالاموس) ‌گردد. هر دو حالت فوق ممکن است در بین رزمندگان، مهاجرین جنگی و حتی شرکت­ کنندگان در مراسم راهپیمایی میلیونی اربعین سالار شهیدان(ع) ایجاد شود.
روش‌ها: این مقاله با مرور منابع و مطالعه کتابخانه‌ای و مصاحبه و بررسی مستندات پزشکی در بازه زمانی سال 1359 الی 1367 تهیه و تدوین شده ­است.
یافته‌ها: بررسی‌های علمی نشان می‌دهد که رزمندگان در معرض هر دو حالت ابتلاء به گرمازدگی اعم از انجام فعالیت بدنی و نیز مواجهه با گرمای شدید در برخی از مناطق که عموماً دارای دمای بالای ۴۰ درجه سانتیگراد در برخی از فصول سال می‌باشند، قرار داشته‌اند و در طی سال‌های مذکور به ویژه در سال‌های ابتدایی جنگ تحمیلی مواردی از گرمازدگی به واحدهای اورژانس در جبهه‌ها و بیمارستان­های مناطق جنگی گزارش شده ­است.
نتیجه‌گیری: گرمازدگی همواره یکی از مشکلات بهداشتی برای رزمندگان است. توجه به دستورالعمل‌های بهداشتی اعم از فردی و یا گروهی بحمدلله توانسته ­است تا حدود زیادی از حدت و شدت بیماری در دوران دفاع مقدس بکاهد. توجه به دستورالعمل­ های بهداشتی و روزآمد نمودن آن­ها می­تواند در شرایط مشابه به ­ویژه در راهپیمایی اربعین حسینی(ع) از شیوع بیماری مذکور در بین زوار سیدالشهداء(ع) بکاهد.